ΑΡΘΡΑ


O ρόλος της ΔΗΜΑΡ για την υπέρβαση της κρίσης (19/08/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

altΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ

βουλευτίνας Α΄ Θεσσαλονίκης της ΔΗΜΑΡ

Η Δημοκρατική Αριστερά με το βασικό της στόχο «την παραμονή της χώρας στο ευρώ, την ανάταξη και τη δημοσιονομική της προσαρμογή με την οικονομία ζωντανή και την κοινωνία όρθια» στηρίζει την κυβέρνηση εθνικής ευθύνης, στη βάση μιας συγκεκριμένης προγραμματικής σύγκλισης. Μίας συμφωνίας σε προοδευτική κατεύθυνση που θα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια να εφαρμοσθεί και να καταγραφεί με θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία.

Περισσότερα...
 
Η αναδιαπραγμάτευση και τα 11,5 δισ. ευρώ (19/08/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

altΤΟΥ ΣΑΚΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς

Η αναδιαπραγμάτευση του προγράμματος προσαρμογής πρέπει να υπηρετήσει το στόχο της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Οποιαδήποτε πρόταση διατήρησης των παθογενειών που έφεραν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας συνιστά κάλεσμα για άλμα στο κενό. Αντίθετα, όρος εκ των ων ουκ άνευ για την εξυγίανση είναι η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Περισσότερα...
 
ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΦΑΣΗ (05/08/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

altτου Σάκη Παπαθανασίου

μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς

Η επαναφορά του προγράμματος προσαρμογής σε ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς με τους εταίρους δεν μπορεί να χρονοτριβήσει. Οσο καθυστερεί η χρηματοδότηση της χώρας, τόσο θα έχουμε επιδείνωση της ύφεσης και περαιτέρω απόκλιση από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Το πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι οι δανειστές απαιτούν την άμεση δέσμευση για συγκεκριμένα μέτρα μόνιμης μείωσης των δαπανών κατά 11,5 δισ. Η μη ικανοποίηση αυτής της πρόβλεψης του μνημονίου είναι δυνατόν (τουλάχιστον αυτό δηλώνει η τρόικα) να οδηγήσει στη διατήρηση της μη χρηματοδότησης και άρα στη διολίσθηση σε στάση πληρωμών και ντε φάκτο χρεοκοπία. Ταυτόχρονα, η ικανοποίηση της απαίτησης και η ανακοίνωση μέτρων που περιλαμβάνουν κατά ένα σημαντικό ποσοστό περικοπές σε μισθούς, επιδόματα και συντάξεις θα οδηγήσει σε κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις.

Περισσότερα...
 
Ο πλανήτης αντιμέτωπος με επισιτιστική κρίση (20/07/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

Αντιμέτωπος με μία νέα επισιτιστική κρίση είναι ο πλανήτης καθώς οι ΗΠΑ βιώνουν τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 50 ετών με αποτέλεσμα οι τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων να ωθούνται σε επίπεδα ρεκόρ.

Η τιμή του καλαμποκιού και της σόγιας εκτινάχθηκαν την Πέμπτη σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, ξεπερνώντας ακόμη και τα υψηλά επίπεδα της επισιτιστικής κρίσης 2007 – 2008 που οδήγησε σε εξεγέρσεις σε περισσότερες από 30 χώρες. Οι τιμές του σιταριού δεν βρίσκονται ακόμη σε επίπεδα ρεκόρ, αλλά ενισχύθηκαν κατά 50% μέσα σε πέντε εβδομάδες, σε επίπεδα υψηλότερα ακόμη και από το 2010 όταν η Ρωσία είχε απαγορεύσει τις εξαγωγές σίτου.

Η ξηρασία στις ΗΠΑ, η οποία προμηθεύει περίπου το ήμισυ των παγκόσμιων εξαγωγών καλαμποκιού και πολύ μεγάλο μέρος των εξαγωγών σόγιας και σιταριού, θα έχει αντίκτυπο πέρα από τα αμερικανικά σύνορα, επηρεάζοντας τους καταναλωτές από την Αίγυπτο μέχρι την Κίνα.

«Βρίσκομαι στον κλάδο περισσότερο από 30 χρόνια και αυτό είναι μακράν το πιο σοβαρό καιρικό πρόβλημα και πρόβλημα προσφοράς και ζήτησης που έχω συναντήσει», δήλωσε ανώτερο στέλεχος σε εταιρεία trading αγροτικών εμπορευμάτων και συμπλήρωσε: «Δεν συγκρίνεται με το 2007-08».

Ο David Nelson της Radobank προσέθεσε: ‘Σήμερα η καταστροφή είναι πραγματική, ενώ σε κάποιο βαθμό το 2008 η αύξηση των τιμών καθοδηγήθηκε από την κερδοσκοπία»

Ο Jose Graziano da Silva, γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Αγροτικής Οργάνωσης, είπε στους Financial Times: «Βεβαίως ανησυχώ για την πρόσφατη αύξηση στις τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων, δεδομένων των πιθανών επιπτώσεων, ειδικότερα για τους ευάλωτους και τους φτωχούς, οι οποίοι δαπανούν το 75% του εισοδήματός τους σε τρόφιμα».

Το 2007-08 η εκτίναξη των τιμών πυροδότησε εξεγέρσεις για τρόφιμα από το Μπαγκλαντές μέχρι την Αϊτή καθώς ο αριθμός ανθρώπων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα σίτισης ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο. Παρόλα αυτά, οι οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι τα αποθέματα ρυζιού – ενός βασικού είδους διατροφής για τον πληθυσμό των περισσότερων φτωχών χωρών – είναι επαρκή, γεγονός που διατηρεί τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα.

Ο Joseph Glauber, επικεφαλής ανάλυσης του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, υποστηρίζει επίσης ότι η τρέχουσα κατάσταση είναι «πολύ καλύτερη από το 2008». «Οι τιμές είναι υψηλότερες, δεν τίθεται θέμα για αυτό, αλλά το 2007-08 είχαμε μία πραγματικά ακραία έλλειψη σε σιτάρι και αυτό δεν συμβαίνει τώρα».

Ο Justin Forsyth, διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης Save the Children δήλωσε πως η αύξηση των τιμών και πάλι ενδέχεται να επιφέρει υπερβολικό αντίκτυπο στο φτωχότερο τμήμα του πληθυσμού. «Μεγάλος αριθμός ανθρώπων ζουν στα όρια. Χωρίς βροχή και με υψηλές τιμές στα τρόφιμα μπορεί να ξεπεράσουν τα όρια και να μην μπορούν να συντηρηθούν».

Η πτωτική αναθεώρηση των προβλέψεων για την παραγωγή καλαμποκιού από το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων 25 ετών και οι συνθήκες συνεχίζουν να επιδεινώνονται με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να βιώνουν τη χειρότερη ξηρασία από το 1956.

Οι μετεωρολόγοι προειδοποιούν ότι τουλάχιστον η μισή ζώνη της παραγωγής καλαμποκιού και σόγιας θα παραμείνει στεγνή για το επόμενο δεκαπενθήμερο και οι trader μειώνουν τις εκτιμήσεις τους για τη σοδειά καλαμποκιού περαιτέρω κατά 8-15%. «Κάθε μέρα προσεύχομαι», δήλωσε ο υπουργός Γεωργίας των ΗΠΑ Tom Vilsack.

Η τιμή του καλαμποκιού άγγιξε νέο ιστορικό υψηλό στα 8,16 δολ. ανά μπούσελ και οι trader πιστεύουν ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 9 δολ. στις αρχές Αυγούστου εάν δεν υπάρξει κάποια δραματική βελτίωση στις καιρικές συνθήκες.

Ο κ. Graziano da Silva δηλώνει ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων θα συγκαλέσει διακυβερνητική σύνοδο πριν από τα τέλη του έτους για να αντιμετωπιστεί το θέμα της ασφάλειας τροφίμων εάν η κατάσταση στις σοδιές επιδεινωθεί περαιτέρω.
alt
ΠΗΓΗ: FT.com/EURO2DAY.GR

 
Γιατί οι ευρωσκεπτικιστές κερδίζουν στα σημεία PDF Εκτύπωση E-mail

του Wolfgang Munchau

Υπάρχουν παράξενοι παραλληλισμοί ανάμεσα στη συζήτηση που διεξήχθη στη Βρετανία κατά τη δεκαετία του 1990 για την ένταξή της στο ευρώ και στη συζήτηση που διεξάγεται σήμερα στον ευρωπαϊκό Βορρά.

Τότε, οι πολέμιοι της ευρωζώνης στη Βρετανία επισήμαναν τα ελαττώματα του οικοδομήματος του ευρώ -σε μία ανάλυση που αποδεικνύεται σωστή- και επίσης σωστά προέβλεψαν ότι μακροπρόθεσμα για να πετύχει το ευρώ θα πρέπει να υπάρξει και πολιτική ενοποίηση.

Υπήρξε βεβαίως και ο συναισθηματικός παράγοντας για το εάν θα υπάρχει η εικόνα της βασίλισσας στο χαρτονόμισμα. Ήταν, όμως, μία θέση συνεπής. Δεν είναι η δική μου θέση, αλλά θυμάμαι ότι τότε είχα παραδεχθεί πως εάν δεν γίνει αποδεκτή η πολιτική ενοποίηση λογικά δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ούτε το ευρώ. Ουδέποτε υπήρξαν πραγματικά οικονομικά επιχειρήματα για το ενιαίο νόμισμα.

Η φιλοευρωπαϊκή παράταξη στη Βρετανία, αντιθέτως, ήταν παθητική. Στήριξε την πολιτική της στο επιχείρημα ότι οι ευρωσκεπτικιστές υπερέβαλλαν και πως το ενιαίο νόμισμα δεν ήταν κάτι τόσο σημαντικό. Σε κάθε περίπτωση, έλεγαν, ήταν προς το συμφέρον της Ευρώπης να παραμείνει στην καρδιά αυτής, ό,τι κι αν μπορεί να σημαίνει αυτό. Ένας φιλοευρωπαίος νέος βουλευτής μου είχε πει τότε ότι θα ήταν αδύνατον να μιλήσει κανείς στη Βρετανία για πολιτική ενοποίηση, κατά συνέπεια μία καλή εναλλακτική λύση θα ήταν μια εκστρατεία που να υποβιβάζει τη σημασία και τις συνέπειες του εγχειρήματος.

Έχουν περάσει δεκατρία χρόνια. Την προηγούμενη εβδομάδα, περισσότεροι από 200 οικονομολόγοι, με πρωτοβουλία του Hans-Werner Sinn, του επικεφαλής του γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου Ifo, που είναι ο πλέον ευρωσκεπτικιστικός οργανισμός, υπέγραψαν μία επιστολή. Δεν ζητούν ακόμη την αποχώρηση από το ευρώ, αλλά οι προτάσεις τους δεν συνάδουν με ένα μοντέλο όπου η ευρωζώνη συνεχίζει υπό την παρούσα μορφή. Η επιστολή επικεντρώθηκε στην τραπεζική ενοποίηση και στο πώς θα ανοίξει τον δρόμο για τη δημοσιονομική ενοποίηση και για κατανομή μεγάλου μέρους του δημοσιονομικού βάρους.

Μία δεύτερη «παράταξη» οικονομολόγων απάντησε μια μία άλλη επιστολή, στην οποία υποστήριξε ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι η εύλογη συνέχεια σε μία νομισματική ένωση. Πως αυτή καθεαυτήν είναι μία σωστή κίνηση. Όπως, όμως, και οι φιλοευρωπαίοι στη Βρετανία τη δεκαετία του 1990, έτσι και οι φιλοευρωπαίοι οικονομολόγοι, τώρα, υποτιμούν τις συνέπειες. Δηλώνουν ότι η τραπεζική ενοποίηση δεν είναι κάτι που θα πρέπει να φοβόμαστε, ότι δεν θα υπάρξουν μεταφορές κεφαλαίων, ότι δεν τίθεται θέμα να αναλάβει η Γερμανία το τραπεζικό χρέος άλλων.

Διαφωνώ με τις απόψεις του κ. Sinn και της ομάδας του. Θα πρέπει, όμως, να παραδεχθώ ότι η θέση του είναι συνεπής. Είναι αντίθετος στη μεταφορά κεφαλαίων και στην τελική δέχεται το ενδεχόμενο διάσπασης της ευρωζώνης.

Η θέση του αποκαλούμενου φιλοευρωπαϊκού κινήματος, από την άλλη, δεν είναι το ίδιο συνεπής. Εάν οικοδομηθεί σωστά η τραπεζική ενοποίηση, τότε βεβαίως θα συνεπάγεται μόνιμες μεταφορές όπως θα συνέβαινε και με μία σωστά καθορισμένη δημοσιονομική ενοποίηση.

Η ιδέα ότι μπορεί να λυθεί η κρίση της ευρωζώνης χωρίς μεταφορές οποιουδήποτε τύπου είναι μία αυταπάτη. Δεδομένου ότι το γερμανικό τραπεζικό σύστημα είναι ισχυρότερο συγκριτικά με το ισπανικό βεβαίως θα συνεπάγεται κάποια ζημία για τη Γερμανία. Εάν υπάρξει ένα κοινό σύστημα εγγύησης καταθέσεων και κοινή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αδιαμφισβήτητα θα υπάρξουν μεταφορές κεφαλαίων, όπως ακριβώς γίνονται και τώρα στο πλαίσιο των κρατών-μελών.

Οι φιλοευρωπαϊστές στη Γερμανία, όπως και στη Βρετανία πριν από περίπου 13 χρόνια, ισχυρίζονται ότι είναι πραγματιστές. Γι’ αυτό συμφωνούν με την απόφαση της Angela Merkel να απορρίψει τα ευρωομόλογα. Λένε πως δεν είναι μία πρόταση που θα έχει απήχηση στη Γερμανία. Παρομοίως, συμφωνούν ότι η οικονομική προσαρμογή στην ευρωζώνη δεν μπορεί να είναι συμμετρική και πάλι βάσει του εγχειρήματος ότι δεν είναι μία θέση που θα βρει απήχηση στη Γερμανία. Για τον ίδιο λόγο στηρίζουν όλους τους κανόνες για τα ελλείμματα, παρά το γεγονός ότι ουδέποτε έφεραν αποτέλεσμα. Επίσης, απορρίπτουν αλλαγές στην εντολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η πρόταση των οικονομικών συμβούλων της Γερμανίας για την αποκαλούμενη εξαγορά χρέους εμπίπτει στην ίδια κατηγορία. Είναι ένας ακόμη φόρος τιμής στον πραγματισμό. Δείχνει φιλοευρωπαϊκή, αλλά με μία δεύτερη ματιά διαπιστώνει κανείς ότι δεν θα λύσει την κρίση. Ένα ταμείο εξαγοράς χρέους θα ήταν ένα εργαλείο για να συγκεντρωθεί μέρος από το χρέος κάθε χώρας για την έκδοση ομολόγων ευρωζώνης. Η πρόταση όμως κάνει λόγο για αποπληρωμή του χρέους. Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει για μικρά ποσά, αλλά όχι για το 1 τρισ. ευρώ της Ιταλίας.

Είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι θα μπορέσει η Ιταλία να πληρώσει το πλεονάζον χρέος της σε 25 χρόνια, εκτός εάν θεωρήσει ότι θα υπάρξει κάποιο θαύμα με διατηρήσιμη εκτίναξη της οικονομικής ανάπτυξης.

Όπως έγινε στη Βρετανία κατά τη δεκαετία του 1990, έτσι και σήμερα η παράταξη των φιλοευρωπαίων στη Γηραιά Ήπειρο αδυνατεί να υπερασπιστεί την άποψη ότι η νομισματική ένωση απαιτεί τραπεζική ενοποίηση, την ελάχιστη δημοσιονομική ενοποίηση και μία πολιτική ένωση με νομοθετική εντολή ανεξάρτητη από τα κράτη-μέλη. Οι ευρωσκεπτικιστές λένε ότι δεν θέλουν τίποτα από όλα αυτά. Οι φιλοευρωπαίοι θέλουν να θολώσουν τα νερά.

Όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχθώ, η ομάδα του κ. Sinn είναι πιο συνεπής από την ομάδα που εκφράζει τον στόχο που και εγώ συμμερίζομαι.

alt
ΠΗΓΗ: FT.com/euro2day.gr

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 5 από 18

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

logo final_1

nea-polis

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

eimasteetoimoi

Πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow