ΑΡΘΡΑ


Συνέντευξη του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής» και το δημοσιογράφο Δημήτρη Γκάτσιο PDF Εκτύπωση E-mail

alt-Η συνεργασία με βουλευτές που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ προκάλεσε ήδη τους πρώτους κραδασμούς εντός της ΔΗΜΑΡ. Πως ερμηνεύετε την αντίδραση συντρόφων σας για αυτή τη συνεργασία;

ΑΠ: Η Δημοκρατική Αριστερά εδώ και καιρό έχει αποφασίσει να προχωρήσει στη συγκρότηση και σύνθεση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Στην κατεύθυνση αυτή είναι και η συνεργασία μας με την κίνηση των ανεξάρτητων βουλευτών, με τη συλλογικότητα της «Μεταρρύθμισης», με τους «Ελεύθερους Πολίτες», με στελέχη του χώρου της πολιτικής οικολογίας, καθώς και με άλλες προσωπικότητες.
Η Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να πορευτεί σε αυτόν το δρόμο. Ανεξάρτητα από την ύπαρξη των διαφορετικών απόψεων που είναι απολύτως σεβαστές, το κόμμα προχωράει ενιαίο και συσπειρωμένο για την κρίσιμη μάχη των εκλογών.

-Η μετεκλογική συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ φαντάζει ως ένα πολύ πιθανό σενάριο. Υπό ποιες προγραμματικές και πολιτικές προϋποθέσεις θα στηρίζατε έναν τέτοιο "μεγάλο συνασπισμό";

ΑΠ: Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα συμμετοχής της ΔΗΜΑΡ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχουν ούτε προγραμματικές ούτε πολιτικές προϋποθέσεις για να συμμετέχουμε σε κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Αριστερό άλλοθι σε συντηρητικές πολιτικές δεν πρόκειται να δώσουμε.

Περισσότερα...
 
Ύφεση άνω του 6% βλέπει το ΔΝΤ φέτος! (30/03/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

Κάθε εκτίμηση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας έχει την αξία της.

Ιδίως όταν προέρχεται από το ΔΝΤ, τον έναν από τους δύο μεγαλύτερους θεσμικούς πιστωτές της χώρας.

Δυστυχώς, η νέα αναθεωρημένη εκτίμηση δεν είναι εκείνη που θα θέλαμε να ακούσουμε.

Κι αυτό γιατί σπάει όλα τα ρεκόρ, προβλέποντας ύφεση αρκετά πάνω από 6% για την ελληνική οικονομία το 2012 σε έκθεση του ΔΝΤ, σύμφωνα με πηγές από την αμερικανική πρωτεύουσα.

Ίσως οι αναθεωρημένες επί τα χείρω προβλέψεις για την πορεία της οικονομίας της ευρωζώνης, που δεν βοηθά τις ελληνικές εξαγωγές, και οι ανησυχητικές προβλέψεις για τον ελληνικό τουρισμό έχουν παίξει κάποιον ρόλο, μαζί φυσικά με τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας.

Πάντως, υπάρχει απόκλιση ανάμεσα στις μέχρι σήμερα γνωστές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ύφεση της τάξης του 4,5% και στις αναθεωρημένες εκτιμήσεις του Ταμείου, η οποία ίσως γεφυρωθεί αργότερα.

Αν οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ έχουν δίκιο, τότε οι σωρευτικές απώλειες του πραγματικού ΑΕΠ της χώρας θα πλησιάσουν ή και θα ξεπεράσουν το 20% την περίοδο 2009-2012.

Μια τέτοια εξέλιξη στην ελληνική οικονομία θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την επίτευξη του φετινού δημοσιονομικού στόχου και πιθανόν υποθέτει την υλοποίηση επιπρόσθετων περιοριστικών μέτρων, όπως νέα μείωση του εργατικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα κατά 15% από φέτος.

Δεν αποκλείεται η βαθύτερη ύφεση να συμβάλει στην εμφάνιση χρηματοδοτικού κενού από την πρώτη κιόλας χρονιά εφαρμογής του δεύτερου μνημονίου.

Το χρηματοδοτικό κενό ίσως γίνει ακόμη πιο αισθητό αν τα έσοδα από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων είναι αρκετά λιγότερα από τα 3,2 δισ. ευρώ που προβλέπονται για φέτος.

Κι όλα αυτά σε μια περίοδο όπου οι αγορές αρχίζουν να επικεντρώνονται εκ νέου στις μεγάλες χώρες της ευρωπεριφέρειας, δηλαδή στην Ισπανία και στην Ιταλία, ανεβάζοντας το spread των 10ετών ομολόγων τους πάνω από το 5%.

Κι επιπλέον, «τιμωρούν» τις ισπανικές και τις ιταλικές τράπεζες, που διοχέτευσαν μεγάλο μέρος των 3ετών φθηνών δανείων από την ΕΚΤ (LTRO) για να αγοράσουν τα κρατικά ομόλογα των χωρών τους, συμπιέζοντας τις τιμές των μετοχών τους και διευρύνοντας τα spreads των ομολόγων τους, στιγματίζοντάς τες.

Εξυπακούεται ότι κάθε εκτίμηση ή πρόβλεψη, ακόμη κι αν προέρχεται από διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, ενέχει ρίσκο και δεν θα πρέπει να παίρνεται τοις μετρητοίς.

Όμως, δεν μπορεί να αγνοείται κιόλας, ιδίως αν δείχνει ύφεση άνω του 6% και ακόμη χειρότερα άνω του 6,5%.

Dr. Money/EURO2DAY.GR

 
Ένα τρισ. στις τράπεζες, μηδέν στις επιχειρήσεις (29/03/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

του Ralph Atkins

Οι μαζικές παροχές ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της ευρωζώνης δεν κατόρθωσαν να ανατρέψουν τη δριμεία συρρίκνωση του τραπεζικού δανεισμού προς τον ιδιωτικό τομέα τον περασμένο μήνα, καταδεικνύοντας πόσο εύθραυστες είναι οι προοπτικές ανάκαμψης της περιφέρειας.

Με τις δύο παροχές απεριόριστου 3ετούς δανεισμού προς τις τράπεζες της ευρωζώνης, που πραγματοποίησε ο διοικητής Mario Draghi, η ΕΚΤ πρόσφερε συνολικά πάνω από 1 τρισ. ευρώ τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο. Με τις επιχειρήσεις αυτές, η ΕΚΤ απέτρεψε την εκδήλωση «σοβαρής πιστωτικής κατάρρευσης», όπως δήλωσε ο Μ. Draghi.

Όμως, τα αριθμητικά στοιχεία δείχνουν πως, παρότι τα μέτρα της ΕΚΤ ενθάρρυναν τις ισπανικές και τις ιταλικές τράπεζες να αυξήσουν τις αγορές κρατικών ομολόγων, η ροή πιστώσεων προς την πραγματική οικονομία συνεχίζει να συρρικνώνεται - αν και με βραδύτερο ρυθμό απ’ όσο στα τέλη του περασμένου έτους, πριν παρέμβει η κεντρική τράπεζα.

Τα στοιχεία της ΕΚΤ έδειξαν ότι ο δανεισμός των τραπεζών της ευρωζώνης προς τον ιδιωτικό τομέα μειώθηκε κατά 11 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης έπεσε από το 1,1% του Ιανουαρίου στο 0,7%, που είναι το χαμηλότερο ποσοστό από τον Ιούνιο του 2010, όταν η ευρωζώνη ανέκαμπτε από την ύφεση του 2009. Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του δανεισμού προς τις επιχειρήσεις επιβραδύνθηκε από το 0,7% στο 0,4%. «Ο κίνδυνος πιστωτικής αποστράγγισης σε ορισμένα τμήματα της περιφέρειας δεν έχει εξαφανιστεί τελείως», δήλωσε ο Martin van Vliet, οικονομολόγος της ING.

Τα δεδομένα προκάλεσαν μεγάλη απογοήτευση μετά τα στοιχεία του Ιανουαρίου, που έδειχναν σημάδια σταθεροποίησης. Πάντως, ήταν καλύτερα από του Δεκεμβρίου, όταν είχε καταγραφεί πτώση ρεκόρ στον δανεισμό επιχειρήσεων.

Παρ' όλα αυτά, πρέπει να σημειωθεί ότι υπήρξαν τεράστιες αποκλίσεις ανάμεσα στα μεγέθη των 17 μελών της ευρωζώνης. Σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τις καταπονημένες οικονομίες του Νότου, οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά της Γερμανίας κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες χρηματοδότησης που έχουν εμφανιστεί στη Μεταπολεμική Ιστορία της χώρας.

Η ΕΚΤ ισχυρίστηκε στις αρχές του μήνα ότι θα περάσουν πολλοί μήνες μέχρι να... διυλιστεί η επίδραση των επιχειρήσεων ρευστότητας στον δανεισμό προς επιχειρήσεις και καταναλωτές.

Αναμένεται πάντως να νιώσει κάποια ενθάρρυνση από την ενίσχυση του δείκτη ευρείας κυκλοφορίας χρήματος Μ3, που αυξήθηκε από το 2,5% του Ιανουαρίου στο 2,8% τον Μάρτιο, επιστρέφοντας στα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από την εντατικοποίηση της κρίσης χρεών της ευρωζώνης, στα τέλη 2011.

Τα στοιχεία έδειξαν ότι οι ιταλικές τράπεζες αύξησαν τα ενεργητικά κρατικών χρεογράφων κατά 22,9 δισ. ευρώ μετά την αύξηση κατά 22,6 δισ. ευρώ τον Ιανουάριο, καταδεικνύοντας τις έμμεσες επιδράσεις από τη ρευστότητα της ΕΚΤ. Οι ισπανικές τράπεζες αύξησαν τα αντίστοιχα ενεργητικά τους κατά 15,7 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο.

alt
ΠΗΓΗ: FT.com/euro2day.gr


 
Το αντίδοτο στην εσωτερική υποτίμηση! (29/03/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

Σύμφωνα με τις δηλώσεις των εκπροσώπων της τρόικας, η εσωτερική υποτίμηση και οι συνακόλουθες μειώσεις μισθών θεωρούνται απαραίτητες για να κλείσει το χάσμα ανταγωνιστικότητας που χωρίζει την ελληνική οικονομία από τους εμπορικούς εταίρους της.

Η τρόικα υπολογίζει το ανωτέρω χάσμα στο 15% και προφανώς αναφέρεται στη συσσωρευμένη απώλεια ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία 10 χρόνια και πλέον με κριτήριο το κόστος ανά μονάδα προϊόντος.

Το τελευταίο συνυπολογίζει τις αυξήσεις μισθών, σε συνδυασμό με τη μεταβολή της παραγωγικότητας στη χώρα το ίδιο διάστημα.

Η προσέγγιση δεν εκπλήσσει, αφού εκφράζει την οικονομική ορθοδοξία που πρεσβεύει το ΔΝΤ και άλλοι πολλοί.

Πουθενά αλλού, ίσως, η απώλεια ανταγωνιστικότητας δεν απεικονίζεται πιο παραστατικά από ό,τι στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Να υπενθυμίσουμε ότι το έλλειμμα του ισοζυγίου μειώθηκε στα 21,1 δισ. ευρώ το 2011 από 22,9 δισ. ευρώ το 2010, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί στο 9,8% του ΑΕΠ.

Φυσικά, υπάρχουν ειδικοί λόγοι όπως οι υψηλές τιμές του πετρελαίου, που πέρυσι διόγκωσαν το έλλειμμα. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει σε υψηλά επίπεδα, με δεδομένη την πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται στη χώρα.

Τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να μειωθεί σημαντικά το έλλειμμα του ισοζυγίου χωρίς τη συμβολή των μέτρων εσωτερικής υποτίμησης που πρεσβεύει η τρόικα;

Η απάντηση είναι μια πανεθνική προσπάθεια περιορισμού των εισαγωγών, με παράλληλη στροφή σε εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα, και αύξησης των εξαγωγών.

Όμως, η αύξηση των εξαγωγών χρειάζεται χρόνο και τέτοιος δεν υπάρχει πολύς. Απομένουν λοιπόν οι εισαγωγές.

Στην Ελλάδα υπάρχουν 3,8 εκατομμύρια νοικοκυριά.

Αν κάθε ένα από αυτά μπορούσε να περιορίσει τις αγορές εισαγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών κατά 3.400 ευρώ κατά μέσο όρο φέτος, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα περιοριζόταν κατά 13 δισ. ευρώ ή 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Η μείωση των εισαγωγών θα μπορούσε να προέλθει μέσω αντικατάστασης των εισαγόμενων από εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες.

Σε αυτήν την περίπτωση, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα έπεφτε κάτω από το 4% του ΑΕΠ στα τέλη του 2012 από 9,8% πέρυσι.

Η εκτίμηση βασίζεται στην υπόθεση ότι το ονομαστικό ΑΕΠ θα διαμορφωθεί στα 208 δισ. ευρώ φέτος από 215 δισ. πέρυσι.

Με άλλα λόγια, η χώρα θα επιτύγχανε μέσα σε μια χρονιά μεγάλη βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, που πολλοί θεωρούν καθρέφτη της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Με αυτόν τον τρόπο, θα αποδυναμωνόταν το επιχείρημα της τρόικας για την ανάγκη σημαντικής μείωσης του εργατικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, που μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί αυτοκαταστροφικό.

Από τη στιγμή όπου το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν θα αποτελούσε πλέον άμεση προτεραιότητα, η τρόικα θα μπορούσε πιθανόν να δεχτεί το κλείσιμο του χάσματος της ανταγωνιστικότητας, με βάση το κόστος εργασίας, να γίνει σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Με δεδομένο ότι οι αμοιβές στην Ελλάδα θα ήταν παγωμένες ή ελαφρά χαμηλότερες επί κάμποσα χρόνια, ενώ θα κέρδιζαν έδαφος σε άλλες χώρες, το εκτιμώμενο χάσμα θα μπορούσε να κλείσει με πιο ανώδυνο τρόπο.

Σε κάθε περίπτωση, η συνειδητή στροφή προς τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες θα βοηθούσε την οικονομία να πάρει κάποιες ανάσες, ευνοώντας τη σταθεροποίησή της, τη διάσωση χιλιάδων θέσεων εργασίας και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Όμως, μια τέτοια πανεθνική κίνηση ενεργοποίησης της πλατιάς μάζας του κόσμου θα πρέπει να γίνει με σχέδιο και οργανωμένα από πολλούς φορείς ταυτόχρονα.

Κυρίως, θα πρέπει να υπάρξει μια καμπάνια ενημέρωσης του κόσμου για τα οφέλη που θα προκύψουν για την ίδια του την τσέπη και την εθνική οικονομία.

Η παρελθούσα εμπειρία με ανάλογες προσπάθειες δεν δικαιολογεί αισιοδοξία.

Όμως, οι καιροί είναι διαφορετικοί σήμερα και επομένως μια τέτοια πανεθνική καμπάνια θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη γιατί αφορά θέσεις εργασίας και εισοδήματα.

Μακάρι να γίνει κατανοητό το συντομότερο δυνατό ότι μια τέτοια κίνηση είναι ίσως το μοναδικό ανώδυνο αντίδοτο στην πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, που έχουν κατά νου οι εκπρόσωποι των δανειστών.

Dr. Money/euro2day.gr

 
Ένα πειραματόζωο που το έλεγαν Ελλάδα (27/03/2012) PDF Εκτύπωση E-mail

Η Ελλάδα έχει χαρακτηριστεί από αρκετούς ξένους αναλυτές και άλλους πειραματόζωο.

Δικαιολογημένα.

Είναι η πρώτη ανεπτυγμένη χώρα με υψηλό δημόσιο χρέος που καλείται να εφαρμόσει πολιτικές λιτότητας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα και ταυτόχρονα να υλοποιήσει πολλές μεταρρυθμίσεις χωρίς να μπορεί να υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα.

Αρκετοί θεωρούν ότι το μίγμα είναι εκρηκτικό και θα αποτύχει στο τέλος.

Ένας από αυτούς ήταν ο Paulo Nogueira Batist, μέλος του Δ.Σ. του ΔΝΤ, που αποφάσισε πρόσφατα να παράσχει νέο δάνειο 28 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τα 10 δισ. ευρώ της δικής του συνεισφοράς που είχαν εναπομείνει από το πρώτο πακέτο στήριξης των 110 δισ. ευρώ.

Ο Ρ. Batist απείχε από το Δ.Σ. που έλαβε την απόφαση για το δάνειο προς την Ελλάδα, όμως δεν άφησε καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του, διατυπώνοντας δημοσίως τη θέση του.

«Η Ελλάδα αντιμετωπίζει νομισματική κρίση και ποτέ δεν έχω δει μια νομισματική κρίση να επιλύεται αποκλειστικά μέσω δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών αλλαγών», τόνισε.

Ευτυχώς, υπάρχουν άλλοι που είναι πιο αισιόδοξοι, και δεν αναφερόμαστε στους Έλληνες κυβερνητικούς παράγοντες, γιατί θα είχαμε βγει από την κρίση και η ελληνική οικονομία θα βρισκόταν σε τροχιά ανάπτυξης αν οι τελευταίοι είχαν δίκιο.

Όμως, οι αισιόδοξοι είναι η μειοψηφία αυτήν τη στιγμή.

Αν θέλαμε να ιεραρχήσουμε τους λόγους, θα τοποθετούσαμε στην πρώτη θέση τις αστοχίες στην εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Κι αυτό γιατί υπονομεύουν το γενικότερο κλίμα καθώς το conditionality του οικονομικού προγράμματος υπαγορεύει τη λήψη νέων περιοριστικών μέτρων, πλήττοντας την οικονομική δραστηριότητα και διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο.

Μερικοί ισχυρίζονται ότι η δημοσιονομική προσαρμογή θα ήταν μεγαλύτερη και το οικονομικό κλίμα καλύτερο αν δεν βασιζόταν τόσο πολύ στους φόρους.

Όπως ίσως θυμούνται μερικοί, στις παρουσιάσεις που έκανε ο τότε υπουργός οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου και κυβερνητικοί επιτελείς για την ελληνική οικονομία γινόταν ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα υπολείπονταν σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Επομένως, αρκούσαν η ήπια περιστολή των κρατικών δαπανών, που σημειωτέον είχαν εκτροχιαστεί στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, και η αύξηση των εσόδων κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο για να επιτευχθεί η επιθυμητή μείωση του ελλείμματος.

Όμως, προέκυψε η αναθεώρηση του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009, που έβαλε τον πήχη πάνω από το 15% του ΑΕΠ έναντι 12%-13% προηγουμένως, με αποτέλεσμα να καταστεί η προσπάθεια πολύ πιο δύσκολη.

Τα στοιχεία της Ε.Ε. δείχνουν ότι οι συνολικές δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή ο κρατικός προϋπολογισμός, οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης, ΔΕΚΟ, τοπική αυτοδιοίκηση, υποχώρησαν στο 50% περίπου του ΑΕΠ το 2011 από 53,8% το 2009, που όμως ήταν προεκλογική χρονιά και είχε επιβαρυνθεί από μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες.

Για την ιστορία, οι δαπάνες ανέρχονταν στο 47,1% του ΑΕΠ το 2000 και στο 45,2% το 1990.

Από την άλλη πλευρά, τα συνολικά έσοδα εκτιμάται ότι ανήλθαν στο 41,4% του ΑΕΠ το 2011 από 38% το 2009, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα έσοδα ανέρχονταν στο 43,3% του ΑΕΠ το 2000, πιθανόν η καλύτερη επίδοση για δεκαετίες, και στο 31% το 1990.

Όμως, ο προϋπολογισμός επηρεάζει και επηρεάζεται από την πορεία της οικονομίας.

Είναι γνωστό ότι τα έσοδα του κράτους αυξάνονται όταν υπάρχει ανάπτυξη και τα εισοδήματα, οι πωλήσεις και τα κέρδη των επιχειρήσεων σημειώνουν άνοδο.

Το αντίθετο συμβαίνει όταν υπάρχει ύφεση.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι σωστό να μετρήσει κανείς ποια είναι η πραγματική στάση της δημοσιονομικής πολιτικής αν απομονωθούν οι επιπτώσεις από την πορεία της οικονομίας.

Αν λοιπόν έριχνε κανείς μια ματιά στις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης προσαρμοσμένες στα πάνω-κάτω της οικονομίας, θα διαπίστωνε ότι δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από τις καταγραφόμενες.

Αν όμως έκανε το ίδιο για τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης, θα διαπίστωνε σημαντικές διαφορές από τα καταγραφόμενα.

Συγκεκριμένα, τα συνολικά έσοδα προσαρμοσμένα στον οικονομικό κύκλο σκαρφαλώνουν στο 44,8% του ΑΕΠ το 2011 από 41,4% που υπολογίζονται χωρίς την προσαρμογή, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ε.Ε.

Μάλιστα, τα προσαρμοσμένα έσοδα εκτιμάται ότι θα ανέλθουν στο εντυπωσιακό 46,5% του ΑΕΠ το 2012, που βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. των 27 και κοντά ή λίγο πιο πάνω από εκείνον της ευρωζώνης.

Με άλλα λόγια, η δημοσιονομική προσαρμογή στηρίζεται κατά κύριο λόγο μέχρι στιγμής στη φορολογία.

Επιπλέον, η πραγματική φορολογική επιβάρυνση είναι υπέρμετρη αφού ξεπερνά τις 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ από το 2009 μέχρι και το 2011, σύμφωνα με τα προσαρμοσμένα στοιχεία της Ε.Ε. για τον οικονομικό κύκλο.

Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε τις εκτιμήσεις για το 2012, τότε φθάνει τις 8 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη που ούτε οι στόχοι για το έλλειμμα επιτυγχάνονται, ούτε η οικονομία μπορεί να πάρει ανάσα.

Η ομολογία του Π. Τόμσεν του ΔΝΤ σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι έκανε λάθος η τρόικα που δεν πίεσε την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τις δαπάνες, αλλά την άφησε να αυξάνει τους φόρους είναι ενδεικτική.

Όμως, όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος, συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων των διεθνών πιστωτών.

Dr. Money/EURO2DAY.GR

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 9 από 18

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

logo final_1

nea-polis

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

eimasteetoimoi

Πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow